Rankingi Real Madryt – najlepsze sezony, trofea, rekordy

Jeśli interesuje Cię, ile Pucharów Króla ma Real Madryt, odpowiedź jest konkretna: to 20 trofeów, przy aż 21 przegranych finałach. Na tle całej historii Copa del Rey Królewscy są więc nie tylko jednym z najczęściej zwyciężających klubów, ale też prawdziwymi „stałymi bywalcami” meczu finałowego.

Real Madryt zdobył Puchar Króla (Copa del Rey) dokładnie 20 razy w swojej historii, co plasuje go na trzecim miejscu w klasyfikacji wszech czasów tych rozgrywek. Ostatni triumf Królewskich miał miejsce w sezonie 2022/2023 po wygranej 2:1 z Osasuną.

Ile razy Real Madryt wygrał Puchar Króla?

Real Madryt ma na koncie 20 zwycięstw w Copa del Rey i 21 porażek w finałach, czyli łącznie 41 rozegranych finałów. To pokazuje, jak często Królewscy docierali do samego końca rozgrywek, nawet jeśli nie zawsze udawało się unieść puchar.

W klasyfikacji wszech czasów Pucharu Króla Real zajmuje 3. miejsce za dwoma historycznymi rywalami z Hiszpanii północnej. Na pierwszej pozycji znajduje się FC Barcelona z 32 triumfami, a na drugiej Athletic Bilbao z 24 pucharami. Real, z dorobkiem 20 tytułów, wyprzedza natomiast Atlético Madryt i Valencię.

Jeśli spojrzeć na bilans „wejść do finału”, Real jest w absolutnej czołówce – częściej występował w decydującym meczu tylko duet Barcelona – Athletic. Różnica polega na tym, że Królewscy znacznie częściej niż rywale przegrywali na ostatniej prostej, co widać po stosunku 20 zwycięstw do 21 porażek w finałach.

Wszystkie zwycięskie sezony Realu Madryt w Copa del Rey

Lista triumfów Realu Madryt w Pucharze Króla jest długa i rozciąga się od początków XX wieku aż po czasy Viníciusa i Rodrygo. Poniżej pełne zestawienie sezonów, w których Królewscy sięgali po trofeum:

• 1905,
• 1906,
• 1907,
• 1908,
• 1917,
• 1934,
• 1936,
• 1946,
• 1947,
• 1961/1962,
• 1969/1970,
• 1973/1974,
• 1974/1975,
• 1979/1980,
• 1981/1982,
• 1988/1989,
• 1992/1993,
• 2010/2011,
• 2013/2014,
• 2022/2023.

Pierwsza złota passa to początek wieku – cztery kolejne triumfy w latach 1905–1908, kiedy Copa del Rey było de facto najważniejszym trofeum w hiszpańskim futbolu, bo liga jeszcze nie istniała. Drugi wyraźny szczyt przypada na lata 70., z trzema pucharami w pięć sezonów (1970, 1974, 1975) oraz słynnym finałem „biało na białym” w 1979/1980.

W XXI wieku Real sięgał po Copa del Rey cztery razy: 2011, 2014 i 2023. Te finały są doskonale pamiętane przez kibiców, bo zwykle przechodziły do historii nie tylko wynikiem, ale też kontekstem rywalizacji z Barceloną czy emocjami wokół El Clásico.

Najważniejsze i najbardziej pamiętne finały Królewskich

Nie wszystkie z 20 zwycięstw Realu w Pucharze Króla ważą tyle samo w historii. Kilka finałów stało się wręcz symbolami całych epok, a ich obrazy do dziś wracają w materiałach wideo i dyskusjach kibiców.

Początek potęgi – 1905

W 1905 roku, zaledwie trzy lata po utworzeniu klubu, Real (wówczas Madrid FC) zdobył swój pierwszy Puchar Króla. W realiach sprzed powstania La Liga to właśnie te rozgrywki decydowały o miano najlepszej drużyny Hiszpanii. Cztery kolejne triumfy z rzędu – 1905, 1906, 1907, 1908 – ustawiły klub na pozycji lidera krajowej piłki jeszcze przed erą ligową.

„Biały finał” z Castillą – 1979/1980

Sezon 1979/1980 przyniósł bezprecedensową sytuację. W finale Copa del Rey Real Madryt zagrał… ze swoim zespołem rezerw, czyli Realem Madryt Castilla. Pierwsza drużyna wygrała na Stadionie Bernabéu 6:1, a do dziś jest to jedyny taki przypadek w historii Pucharu Króla, gdy w decydującym meczu spotkał się klub z własną filią.

To starcie idealnie pokazało siłę kadry tamtego okresu i głębokość zaplecza – rezerwowa Castilla potrafiła dojść do finału, eliminując po drodze zespoły z najwyższej ligi. Po zmianie przepisów od sezonu 1990/1991 drużyny rezerw nie mogą już występować w pucharze, więc podobnego scenariusza już nie zobaczymy.

Finał 2011 – gol Cristiano z Barceloną

W 2010/2011 Real José Mourinho mierzył się w finale Copa del Rey z Barceloną Pepa Guardioli. Mecz na Mestalla długo pozostawał bezbramkowy, aż w dogrywce Cristiano Ronaldo idealnie wyskoczył do dośrodkowania Ángela Di Maríi i strzałem głową zapewnił zwycięstwo 1:0.

Ten finał miał ogromne znaczenie psychologiczne. Przerwał dominację Barcelony i był pierwszym dużym trofeum Realu w erze Mourinho. W pamięci kibiców zapisał się nie tylko gol, ale również obraz Iker Casillas unoszącego puchar i drużyna… przypadkowo upuszczająca trofeum z autokaru podczas świętowania w Madrycie.

Finał 2014 – rajd Garetha Bale’a

W 2013/2014 Real Carlo Ancelottiego znów spotkał się z Barceloną w finale Pucharu Króla. Wynik 2:1 ustalił Gareth Bale po jednym z najsłynniejszych rajdów w historii rozgrywek – Walijczyk wybiegł z piłką przy samej linii, wręcz „ominął” Marc Bartrę poza boiskiem i spokojnie wykończył akcję.

Wcześniej na 1:0 trafił Ángel Di María, a dla Barcelony odpowiedział wspomniany Bartra. Ten finał był jednym z fundamentów późniejszej La Décimy – Real kilka tygodni później sięgnął po 10. Puchar Europy, a sezon 2013/2014 na trwałe zapisał się w klubowej mitologii.

Ostatni triumf – 2022/2023 z Osasuną

Najświeższy Puchar Króla w gablocie Realu pochodzi z sezonu 2022/2023. W finale na Estadio La Cartuja w Sewilli Królewscy pokonali Osasunę 2:1 po dwóch bramkach Rodrygo.

Real szybko objął prowadzenie, Osasuna wyrównała w drugiej połowie, ale Rodrygo ponownie trafił w kluczowym momencie. Dla drużyny Ancelottiego było to domknięcie „krajowego” rozdziału po wcześniejszym zdobyciu ligi i europejskich trofeów. Finał pokazał też zmianę pokoleniową – pierwsze skrzypce zagrało młode ofensywne trio złożone z Viníciusa, Rodrygo i Valverde.

Kontrowersje i historia El Clásico w Pucharze Króla

Rywalizacja Realu z Barceloną ma w Pucharze Króla szczególnie gorzki i burzliwy rozdział. Najsłynniejszy epizod to półfinał 1942/1943 – dwumecz, który do dziś budzi dyskusje historyków futbolu i polityki.

W pierwszym spotkaniu na Camp de Les Corts Barcelona wygrała 3:0 i wydawało się, że kwestia awansu jest rozstrzygnięta. Rewanż na Chamartín zakończył się jednak wynikiem 11:1 dla Realu. To najwyższe zwycięstwo Los Blancos nad Barceloną w oficjalnym meczu.

Tak wysoki rezultat, w połączeniu z ówczesnym klimatem politycznym Hiszpanii epoki generała Franco, sprawił, że wokół tego meczu narosło wiele kontrowersji. Wspomina się między innymi o presji nałożonej na piłkarzy Barcelony przez czynniki polityczne – ten wątek do dziś wraca w sporach kibiców obu klubów.

W kolejnych dekadach El Clásico w Pucharze Króla przynosiło już bardziej „czysto sportowe” emocje. W ostatnich latach szczególnie intensywny był okres 2011–2014, gdy Real i Barça spotykali się regularnie w ćwierćfinałach, półfinałach i finałach. Finały z 2011 i 2014 Real wygrał, ale w dwumeczach półfinałowych (jak w sezonie 2012/2013) Barcelona kilkukrotnie odpłacała się Królewskim eliminacją.

Dlaczego Real Madryt rzadziej wygrywa Puchar Króla?

Jak to możliwe, że klub, który ma 15 Pucharów Europy i 36 mistrzostw Hiszpanii, w krajowym pucharze „tylko” 20 razy sięgał po trofeum i ustępuje tu Barcelonie oraz Athletic Bilbao?

Odpowiedź kryje się w hierarchii priorytetów. Dla Realu od dziesięcioleci najważniejsze były:

• La Liga – czyli dominacja w kraju na długim dystansie,
• Puchar Europy / Liga Mistrzów – naturalne środowisko Królewskich.

Copa del Rey bywało traktowane jako pole do rotacji. W wielu sezonach trenerzy wystawiali tam mieszane składy – z wychowankami i rezerwowymi – co zwiększało ryzyko niespodzianek. Stąd pamiętne wpadki:

• „Alcorconazo” 2009 – porażka 0:4 z trzecioligowym AD Alcorcón w pierwszym meczu i odpadnięcie mimo skromnej wygranej w rewanżu,
• klęska z Alcoyano 2:1 po dogrywce w sezonie 2020/2021, gdy Real zlekceważył rywala personalnie i energetycznie,
• liczne odpadnięcia z rąk „środka tabeli” La Liga, gdy na horyzoncie czekały ważniejsze mecze ligowe lub pucharowe.

Warto podkreślić, że zmieniła się też formuła turnieju. Od sezonu 2019/2020 wcześniejsze rundy rozgrywane są w formie jednego meczu na stadionie niżej notowanego zespołu. To zwiększa prawdopodobieństwo niespodzianek i skraca margines błędu – jeden słabszy wieczór może wyeliminować faworyta szybciej niż dawniej.

Dopiero od kilku lat Real mocniej inwestuje w Puchar Króla, widząc w nim nie tylko „dodatek” do Ligi Mistrzów i La Liga, ale szansę na pełniejsze sezonowe „pakiety” trofeów. Triumf z 2022/2023 jest tego efektem – Ancelotti dużo rzadziej wystawiał w tych rozgrywkach całkowicie rezerwowy skład.

Droga po Puchar Króla w ostatnich latach (do 2026 roku)

Od ostatniego triumfu w 2022/2023 Real pozostaje w grze o kolejne puchary, ale Copa del Rey okazało się wyjątkowo wymagające.

Sezon 2023/2024 – derbowa dogrywka z Atlético

W rozgrywkach 2023/2024 Real bronił tytułu zdobytego rok wcześniej. W 1/8 finału trafił jednak na Atlético Madryt. Po zaciętym meczu i dogrywce Królewscy odpadli z turnieju na stadionie lokalnego rywala. Dla drużyny Ancelottiego był to bolesny sygnał, że przy intensywnym kalendarzu nawet wczesne rundy z mocnym przeciwnikiem mogą przekreślić marzenia o obronie trofeum.

Sezon 2024/2025 – finał przegrany z Barceloną

W sezonie 2024/2025 Real wrócił do finału Copa del Rey. Zespół miał już w składzie Kyliana Mbappé, który w La Liga zakończył sezon z 31 bramkami. W Pucharze Króla również był ważną postacią, prowadząc drużynę przez kolejne rundy.

W decydującym meczu Królewscy ponownie zmierzyli się z Barceloną. Spotkanie było wyrównane, a o losach trofeum zdecydowała dogrywka. Ostatecznie to Barça lepiej wykorzystała swoje sytuacje i Real przegrał finał po raz 21. w historii, pozostając z dorobkiem 20 pucharów.

Sezon 2025/2026 – nowy sztab, nowa rzeczywistość

Rok 2025 przyniósł duże zmiany na ławce trenerskiej. Carlo Ancelotti zakończył pracę w maju, jego następcą został Xabi Alonso, a od stycznia 2026 pierwszy zespół prowadzi Álvaro Arbeloa.

W międzyczasie Copa del Rey doczekało się nowego triumfatora – w sezonie 2025/2026 trofeum zdobyła Real Sociedad, a Real Madryt nie dołożył kolejnego pucharu do swojej kolekcji. Łączny bilans Królewskich w tych rozgrywkach na wiosnę 2026 roku pozostaje więc niezmieniony: 20 zwycięstw, 21 porażek w finałach.

Obecna kadra Realu – z liderami w postaci Kyliana Mbappé, Viníciusa Júniora, Jude’a Bellinghama i Federico Valverde – jest budowana tak, aby znów walczyć o pełne komplety trofeów. Pytanie, czy przy tak intensywnym kalendarzu uda się jednocześnie wygrywać La Liga, Ligę Mistrzów i Copa del Rey, pozostaje otwarte. Historia Realu pokazuje, że właśnie puchar krajowy najczęściej wymykał się z rąk, gdy w grę wchodziły priorytety europejskie i ligowe.